Strefa zagrozenia ludzi zl1

Dyrektywa ATEX (fr. Atmosphères Explosibles), zwana też dyrektywą 94/9/WE - to prawo Unii Europejskiej, które definiuje zasadnicze wymagania produktów oddanych do korzystania w dziedzinach zagrożonych wybuchem. Na zagrożenie wybuchem metanu i pyłu węglowego jest wielka większość maszyn oraz narzędzi branych w kopalniach węgla kamiennego, a dyrektywa ATEX dotyczy narzędzi oraz układów ochronnych dedykowanych do stosowania w strefach narażonych na niebezpieczeństwo eksplozji. Również do niedawna przepisy dotyczące bezpieczeństwa w niektórych państwach Unii Europejskiej dzieliły się pomiędzy sobą, co stanowiło istotne utrudnienie dla swobody wymiany dóbr między krajami członkowskimi. Z obecnego czynnika powstała unifikująca dyrektywa ATEX, która ujednoliciła dotychczasowe przepisy i daleko ułatwiła obieg artykułów w Zgody Europejskiej. Realizując zapisy artykułu 100a Traktatu Rzymskiego, najważniejszym punktem dyrektywy ATEX jest zapewnienie wolnego przepływu towarów zapewniających wielki stopień ochrony przeciwwybuchowej. Odnośnie urządzeń oddanych do czynności w dziedzinach zagrożonych eksplozją, Parlament Europejski i Otwarta Unii Europejskiej dnia 23 marca 1994 roku wydały dyrektywę ATEX 94/9/EC, która wniknęła w bycie z dniem 1 lipca 2003 roku. Uchwalono ponadto dyrektywę 1999/92/EC ATEX137 (zwaną też ATEX USERS) dnia 16 grudnia 1999 roku, jaka z kolei dotyczy minimalnych wymagań bezpieczeństwa książce w polach, gdzie jest ryzyko wystąpienia atmosfery wybuchowej. Dyrektywa ATEX 94/9/WE zaczęła wchodzić do 1 lipca 2003 roku i zastąpiła poprzednie dyrektywy starego podejścia 76/117/EWG i 79/196/EWG.

oznaczenie CE (fr. Conformité Européenne) numer identyfikacyjny jednostki certyfikującej symbol wykonania przeciwwybuchowego grupa wybuchowości kategoria urządzenia rodzaj ochrony przeciwwybuchowej podgrupa wybuchowości klasa temperatur

Polecamy szkolenia Atex