Zaburzenia psychiczne przyczyny

Cyklotymia jest przekazywana, jak małe zaburzenie psychiczne, określane podobnie jako stan depresyjny, który jednak zwyczajnie nie wymaga leczenie farmakologicznego. Cyklotymia często porównywalna jest do dystymii, jednak oba schorzenia psychicznie dość dużo się od siebie różnią.

Zaburzenie psychiczne W poniższym artykule skupimy się na dokładnym zaprezentowaniu, czym jest wprowadzona anomalia psychiczna. Zaczynając a z początku, cyklotymia jest zaburzeniem psychicznym. Prawdopodobnie być czynnikiem idącym do powstania choroby afektywnej dwubiegunowej. Jej zrozumienie jest możliwe zazwyczaj w wczesnej a trzeciej części życia człowieka, stosuje się zazwyczaj z nadużywaniem alkoholu i pędzi do znacznej destabilizacji w działaniu społecznym.

Leczenie Oczywiście, wykryta cyklotymia powinna zostać już poddania leczeniu. Jednak, jak wspomniano wcześniej, nie będzie obecne stricte leczenie farmakologiczne, odpowiednie do systemu działania depresji, bowiem podawane preparaty będą stanowiły często zadanie stabilizujące nastrój, a dopełnieniem działania będzie psychoterapia.

Fazy Zachorowanie na cyklotymię cechuje się uciążliwymi zmianami nastroju. Ważna ją rozbić na dwie fazy:

Faza subdepresji, na którą wsuwają się: abulia, czyli kłopot z podejmowaniem decyzji, apatia, spadek libido oraz permanentne zmęczenie i punkty z kolekcją, zaburzenia łaknienia, bezsenność, ciągłe poczucie pustki, smutku oraz minusa wsparcia, nieumiejętność odczuwania przyjemności, zaniedbywanie się, brak energii, pesymistyczne wiedze i wycofanie społeczne. Faza hipomanii, czyli dobry humor, wesołość, euforia, wysoka samoocena i pewność siebie, wzmożony popęd seksualny, pobudzenie psychoruchowe i zmniejszone zapotrzebowanie na sen, gonitwa myśli, słowotok, spadek zdolności logicznego myślenia, problemy z uwagą uwagi, siła i wrogość, poczucie mocy oraz entuzjazm, podejmowanie ryzykownych zachowań, urojenia.

Choroba ta wciąż pojawia się u osób, które przechodzą na dwubiegunowość. Gra tym wpływ posiadają też takie czynniki jak duży poziom kortyzolu, niski poziom serotoniny, jak również jednocześnie stresujące sytuacje. Także bardzo istotny nacisk posiadają również wychowanie i środowisko, w której używają potencjalnie chorujące osoby.